Woensdag, 30 januari 2008
Voor wij u inhoudelijk bijpraten over de gespeelde wedstrijd tegen Zwartemeerse Boys 2 en een poging zullen doen het uitsluitend bij een geen-wedstrijdverslag te houden graag even jullie aandacht voor het volgende. - Korporaal - witte kemelsharen epauletten
- Sergeant - op elke mouw een chevron onder de elleboog
- Sergeant-majoor - op elke mouw twee chevrons onder de elleboog
- 2e luitenant - epauletten met dunne franje en twee strepen
- 1e luitenant - epauletten met dunne franje en een streep
- Kapitein - epauletten met dunne franje zonder streep
- Majoor - epauletten met dikke franje en twee strepen
- Luitenant-kolonel - epauletten met dikke franje en een streep
- Kolonel - epauletten met dikke franje zonder streep
- Brigadier - epauletten met dikke franje en een ster
- Generaal-majoor - epauletten met dikke franje en twee sterren
- Derde rangs soldaat – Homo uit Coevorden met blauwe jas
De voetbalbond afdeling Noord had besloten dat Raptim 3 deze jaargang geen kampioen mocht worden en besloot om een inteeltscheidsrechter aan te stellen voor de strijd tussen Zwartemeerse Boys 2 en Raptim 3. Om er zeker van te zijn dat de punten ook echt in Zwartemeer zouden blijven nam Lammers de auto van zijn vader mee (geen plek voor drie extra punten) en werd Partyboy aangetrokken als stand-in uit-leijer. De zingende barman had na al zijn inspanningen om vervroegd overschrijving te krijgen van Dalen naar Raptim zoveel energie verspild aan deze bureaucratie dat hij pardoes een uur later verscheen op zijn eerste wedstrijd. Wie zijn nou eigenlijk die mannen met de haren op de borst? Het volgende stukje mag alleen gelezen worden door HBO-ers of wetenschappelijk geschoolde lezers. Overige lezers mogen verder lezen onder het cursieve gedeelte.
PDR kwam om 8.45 uur binnen en consumeerde vrolijk een uit Emlichheim afkomstig Broodje Döner UI, waarna om deze zelfde tijd ons eigen Broodje Döner UI een flesje Amstel naar binnen klokte.
De opstelling bestond deze morgen uit Bedrand op het doel met voor zich Hagevader en Grote Geert (vandaag geen gruwelijke grote geert, omdat deze reeds op het wedstrijdformulier van de zwartermeerse boys stond, als we dan moeten spreken van een gruwelijke gruwelijke grote geert wordt het wel erg lastig voor de gemiddelde lezer). Op de backposities de altijd spraakzame Stillus en Sander “schwalbekoning” Schepers. Het middenveld bestond uit veteraan Bassen (de privé chauffeur van Peter H.) met naast zich de hardwerkende PDR en Beer Bosman. In de punt van de aanval moesten wij het doen met de PR-man van de club (zie VI vorig jaar). Op de flanken Kiddy en Berjan Kort. Een bijrol was er vandaag niet alleen voor Zwartemeerse Boys maar ook voor Wortel (natte poten), Twee Keer Trainen Toch Reserve Kebm en de Zingende Barman. Er werd gesproken van een revival van oud gedienden (Marc, Bennie, Patrick, Geert) en Lammers had nieuws want vlak voor het sluiten van de transferperiode had hij Middlesbrough en AZ afgetroefd bij het vastleggen van een nieuwe spits voor volgend jaar. Sjon Cremer komt definitief naar Raptim 3.
De wedstrijdbespreking werd beperkt tot een uiteenzetting van de escapades van Jay Jay (hij schijnt een “nacht-merrie” te hebben gehad) en de gebruikelijke ordinaire praat over een der moeders van een van onze ex-voetballers en de moeder van de auteur (jongens, wanneer houdt dit nou eens op?). Laatstgenoemde moeder scheen zelfs bij Bassen in goede aarde te vallen gezien zijn opfleurende, enigszins verlegen blik. Als laatste werd er nog even een vragenrondje “wie heeft er geneukt” gehouden en dit leverde het bedroevende aantal van 0 op (zelfs Partyboy had gezonderd). Dankzij deze tactisch sterke wedstrijdbespreking wist Marc Ekkelenkamp zijn eerste 47 balcontacten om zeep te helpen maar bij zijn 48e was het dan toch raak. Een fopduik van Sander Schepers leverde ons een geheel onverdiende penalty op (een gele kaart voor Stiffie was beter op zijn plaats geweest als we de echte Gruwelijke Grote Geert (Zw.Boys) mochten geloven) die door Ekkel werd verzilverd. Even later waande Berjan zich in het Olympia Stadion in Munchen en zette hij een keurig uitgevoerde imitatie neer van Van Basten in de finale van het EK 88. Op aangeven van onze eigen Arnold “de Ekkel” Muhren volleerde hij de bal onhoudbaar achter de Zwartemeerse goalie.
In de rust was het weer tijd voor de gebruikelijk anale praat waarbij onze stokoale zoveel inspiratie op deed dat hij het nodig vond bij de nabespreking te vermelden dat het eerste gat vanaf de rug ook zo zijn (strakke) voordelen heeft. Henk, bedankt voor je bescheiden doch interessante bijdrage deze dag! Uiteindelijk wonnen we verdiend en eenvoudig met 0-5 en konden we onder het genot van een pilsje en een wijntje genieten van een leuk optreden van Spekkie die het uiteindelijk allemaal een beetje teveel werd. Hij bedankte zijn Raptim-vrienden met een paar hartverwarmende woorden en nam emotioneel afscheid. Wortel had net te horen gekregen dat hij te slecht voor het derde is en probeerde zijn aanstaande transfer van de A’s naar het derde kracht bij te zetten door in vol ornaat op de tafel te verschijnen. Helaas is de leiding van drie niet gevoelig voor dit soort aspecten die niets met voetbal te maken hebben.
Next week Bargeres thuis, de revanchepartij! 13.00 uur.
Maandag, 19 november 2007
Ballen, bier en 16 briljante boys. Dat waren de ingrediënten voor wederom een zondagmiddag voetbal op ons aller sportpark de Klinkenvlier. Ditmaal geen ellenlang wedstrijdverslag maar slechts een resumé van de dag aan de hand van de hoogtepunten c.q. opvallende gebeurtenissen.
- PDR had zaterdagnacht de deur (bijna) op slot gedaan in het kleine cafeetje en had hier zienderogen last van.
- Maus deed een boekje open over zijn jeugd. Hij schijnt op jonge leeftijd zijn vader misbruikt te hebben.
- Onze lijder wist te vertellen dat de jongste kroost van Fransie B. geestelijk op een hoger niveau zit dan één van onze leden der begeleidende staf. Het vermoeden gaat dat dit kind via de “doggy-style” verwekt is, als we de moeder mogen geloven.
- PDR had deze middag een vrij “hete” onderbroek.
- Maus heeft een speurtocht eigen kleding zoeken georganiseerd in de kleedkamer.
- De Raptim 3-ers ontvingen dan eindelijk de prachtige nieuwe tassen van Ome Harm en Ice Tea.
-WEEKVRAAG: De mop van de middag: het staat vooraan bij “Normaal” en heeft ooit seks gehad met onze “stokoale” (en zaterdagnacht met de nachtburgemeester) ANTWOORD AAN: weekvraag apedinges raptim3.nl
- Partyboy heeft de daad bij het woord gevat en ons laten zien inderdaad goed met de fluit overweg te kunnen (droog nam hij ‘m in de mond en hij deed er maar liefst 90 minuten over om tot het uiteindelijke hoogtepunt te komen).
- Fransie B. werd er door Laamert op geattendeerd dat hij zijn eigen kind zowat uit elkaar trok waarop Fransie reageerde met “ach, ik heb er nog één!”.
- Wel eens gehoord van standje 96? (info en uitleg bij da BDU)
- Een scheidsrechter met gele kaarten, maar geen papier om ze te noteren…
- Een lucratieve middag voor Taxicentrale de Duif
- Een after-diner bij Candia met een knieperige kastelein!
- En niet onbelangrijk: een 2-0 overwinning op het Oliestaatje!!
Tot slot... is ie nie lief??
Dinsdag, 6 november 2007
Afgelopen zondag stond in het teken van de aloude derby tegen Protos. Ook al was Protos in de voorgaande jaren (2005: 4 - 0 2006: 2 - 1) degene die aan het kortste eind trok, het blijft elke keer toch weer donders oppassen met die lui uit Steenwijksmoer. Een goede voorbereiding is dan altijd het halve werk zeggen ze, en dus dacht Fransje: kom, laat ik in dat kader maar een half paar schoenen meenemen. Dit alles ging GGG boven de pet, wat bleek uit zijn verklaring dat als hij één schoen vergat, hij dat altijd per twee deed. Gelukkig bleek Sander Salamander genoeg hersteld van zijn botsende ketting capriolen op de A28, zodat hij het verloren muiltje binnen 5 minuten aan Fransjes poezelige voetje kon schuiven.
Verder is er wat betreft de voorbereiding weinig spectaculairs te melden; Iwe was zo brak als een hoentje, Stillus ontmaagd, Matthijs aan de selectie toegevoegd en PDR ontbrak vanwege zijn verplichte aanwezigheid in Hangover.
De wedstrijd stond onder leiding van de FLUITENDE heer J. Stroeve. Om 13.00 werd er afgetrapt en binnen een half uur stonden we met 2 - 0 voor, mede dankzij een intikkertje van Hagevader. In de tweede helft kwamen de Protossers op 2 - 2 en lange tijd leek het er op dat dit de einduitslag zou worden. Iwe en Rudi dachten daar echter anders over en zorgden zo'n 15 minuten voor tijd voor de 3 - 2. De feestvreugde was van korte duur, want na een poep en een scheet stond de 3 - 3 op het spreekwoordelijke scorebord. Al met al een terechte uitslag.
Tja, en dan is het tijd om de kantine met een bezoekje te vereren. Om onder het genot van een hapje en een drankje even rustig na te babbelen over de wedstrijd. Om de koetjes en de kalfjes uit de sloot te halen en de bitjes en de bytejes over de tafel te gooien. Om je te verwonderen waarom de knapste vrouwelijke 50+er met connecties in de transportwereld niet is komen opdagen. Om de spannende aflevering van vorige week zaterdag van CSN New Lande nog eens te bespreken. Om scheer-je-weg apparaten uit te vinden. Om je af te vragen wie nou toch de pro toss gewonnen had. Om verbaast te zijn over het feit dat Andrès niet op 1 been kan hinke(le)n. Om Lammers te vertellen dat hij dinsdag een ABV-tje heeft. Om te constateren dat we toch wel een hele beste grensrechter hebben, omdat hij op 30 meter afstand nog altijd kan zien dat iemand randje buitenspel staat. En om je af te vragen waarom er bij Raptim iemand rondloopt die het in z'n hoofd haalt om het kleedkamerindelingsbord te voorzien van de kleedkamerindeling i.p.v. de uitslag.
Enkele culinaire fijnproevers hebben de kantine-sessie nog voortgezet bij FokYourMoe, om tenslotte de zondag af te sluiten bij de niet zo jonge, maar wel supergezellige Jan. Conclusie: een prima voorbereiding op een weergaloos Ganzenweekend!
Maandag, 22 oktober 2007
Na het overweldigende e-mail- en smsbombardement op het vorige geen-wedstrijdverslag nu maar eens een wedstrijdverslag met ditmaal een serieus tintje. Want… we horen te vaak dat we “een zooitje ongeregeld”, “een stel gekken” of zoals het thuisfront doorgaans op zondagavond treffend formuleert “een stelletje nathalzen die neigen naar anonieme alcoholisten” zijn. Daarom deze week een realistische weergave van de dag. De feiten wel te verstaan.
Na een week bikkelhard trainen onder leiding van onze nieuwe Raptim3beul Rob waren we klaargestoomd voor het duel met SC Erica 3. Vassen maakt er altijd een sport van met creatieve woordspelingen de naam van de tegenstander in het verslag te vermelden, maar lang peinzen brengt mij weinig creativiteit met het oog op de tegenstander van deze week. Veel verder dan masturberica en versmerica kom ik niet, dus wellicht dat onze shoutbox deze week weer eens tot het irritantst aan toe dienst kan doen als “brainstormbak”.
Afijn, zoals beloofd zou ik me tot het serieuze beperken. 12 uur aanwezig, voor een enkeling 12.05, maar gezegd mag worden dat een ieder voor Raptim drie begrippen ruimschoots op tijd ten tonele verscheen. Dat was maar goed ook, want het pasje van Niels A. bleek nog bij Ossel te liggen, wat later weer niet zo bleek te zijn, maar hem toch een ritje Heege opleverde. We mochten ons in de luxe positie scharen dat we zelfs aanbiedingen van Raptim 2 spelers om mee te mogen doen afsloegen. Dat leverde een opstelling op die er niet om loog. Met 9 echte Raptim 3-ers, een halve Raptim 3-er (tja Niels…) en een 2-er werd er aan de aftrap begonnen. De speaker formuleerde het als volgt:
“Goedemiddag dames en heren. Welkom op het sportpark van Raptim drie bij de wedstrijd tegen onze zeer gewaardeerde vrienden van SC Erica 3. Vandaag is de diskjockey ziek en het bestuurslid chagrijnig dus moet u het zonder muziek doen. Dan volgt nu de opstelling van de trots van de Klinkenvlier, onder leiding van de deskundige heren Partyboy en het boegbeeld van Raptim de heer Laamert. Onder nummer 1 in het doel de door Sonja Bakker begeerde Geerlings. In het centrum van de verdediging de ALTIJD aan shirtjes trekkende en door de media getergde Gruwelijke Grote Geert en de sinds enkele maanden (Hage)vader. Op rechts de net van een marathon teruggekeerde Rudi en op links de statisticus van drie, Kebm. Dan het middenveld. Op mid mid de door Raptim 1 verguisde Niels Assen, op links de creativiteit van de dag en de grote verrassing van deze middag Olivier Beer Bosman. Op rechts de ’s avonds in Café Oalle Jan met zijn armen in het rond zwaaiende Maus. De doelpunten moeten deze middag (in tegenstelling tot andere wedstrijden) komen van de voorhoede. Tokkie, “Ik-Heb-Er-De-Kracht-Niet-Meer-Voor-PDR” en Woody met zijn geleende wondersloffen zijn de scherpschutters van deze middag. Wij wensen onze scheidsrechter van vanmiddag, de heer Vader Abraham en zijn 22 smurfen veel succes.”
Zo kon het zijn dat we na een spelregelquiz van 5 minuten mochten beginnen aan de wedstrijd. We kunnen er lang en breed of dik en dun over uitweiden, maar we willen ons beperken tot een globale weergave van de wedstrijd.
SC Erica 3 dicteerde deze middag het spel, wij kwamen sporadisch aan het echte voetballen toe, maar wisten toch dankzij het door ons uitgevonden en gepatenteerde “Jip en Janneke Voetbal” de punten in de wacht te slepen. Tja.. Jip en Janneke voetbal. Een uitvinding die zijn naam mede te danken heeft aan een door PDR meegebracht wonderdrankje. Sprak Co Adriaanse ooit nog van Snelweg- en Woonerfvoetbal, wij houden het liever simpel: Jip en Janneke voetbal. Dit werkt in principe als volgt (en das logisch): laat de tegenstander het spel maken, zorg dat GGG zijn directe tegenstander in de zak houdt en loer op de welbekende counter. Pas tot grote irritatie en frustratie van de tegenstander de lange bal toe en vergezel dit van een flink portie werklust en een flesje van de famous Jack Daniel voor door de thee. De wedstrijd eindigde in een 3-1 overwinning. Sorry Erica, maar we hebben toch genoten van jullie voetbalspel. Dat wij de punten hebben is een combinatie van slimheid, geslepenheid, gogme (sorry, 2 euro) en luiheid.
Luiheid? Om toch nog wat energie over te houden voor de derde helft, die doorgaans iets meer tijd in beslag neemt, spelen we ons spelletje altijd zo dat én wijzelf én de nazaten van Oalle Jan nog wat aan het restant van de dag hebben. Wederom eindigde deze voetbaldag rond de klok van twaalf in onze inmiddels zondagstamkroeg Café de Oalle Jan. Dit keer was de Raptim 3 afvaardiging door diverse zwaarwegende omstandigheden iets kleiner dan normaal, maar dat mocht de pret niet drukken. Zelfs Lammers mocht van zijn duifje geen vrijaf. Als hij geweten had dat er een heuse valszingende band optrad had hij misschien iets meer moeite gedaan om zijn duifje over te halen. Gelukkig heeft hij nu weer genoeg krediet opgebouwd dat hij zijn duifje tot aan de Kerst links kan laten liggen. De stamtafellampen bleken nog steeds niet teruggeplaatst te zijn. Er zijn dus nog kansen dat we ze binnenkort op de kop kunnen tikken voor onze eigen skybox. Hierover zullen we in overleg treden met de accommodatieman en de heren Vossebelt. Er werd nog flink op ludieke Raptim 3 wijze gedanst door Foxy (PDR) Foxtrot en onze eigen Sponsbob. Zelfs onze sponsOOr kwam nog even poolshoogte nemen en knalde er de ene naar de andere slag in (dank je Harm!). Er werd nog flink getetterd in de Heineken Ice Coldjes en de avond eindigde zoals de wedstrijd geëindigd was: een ware aanslag op het menselijk lichaam, maar gezien het resultaat zeker de moeite waard!
P.s.: Vassen, volgende week is het jouw beurt, man wat een werk dit..
Maandag, 15 oktober 2007
Zondag stond er voor het eerst in weken weer eens geen-wedstrijd op het programma. Daardoor was er ook geen-nuts te verdienen en geen-grensrechter nodig. Stokoale Henk had woensdag de plaatselijke huis aan huis onderschept en gelezen dat zijn pupillen thuis tegen Dalen aan moesten treden. Hoe spijtig ook voor Henk, de huis aan huis was verkeerd geïnformeerd en dit leverde Henk reeds om half 1 zijn eerste goudgele rakker op, aangeboden door Josie alias de Gambiaan Ahlers. Na drie bier keerde Henk om tien voor 1 flink bezopen huiswaarts.
Gezien de geen-wedstrijd is het voor ons vrij ingewikkeld om een wedstrijdverslag te maken daarom zullen onze trouwe lezers het deze week met een geen-wedstrijdverslag moeten doen.
Afijn, één uur verzamelen dan maar en richting Steenwijkerland om hier onze idolen van 1 aan te moedigen. De eerste helft was van een vrij teleurstellend niveau (vergeleken met onze vorige aanmoedigingsmiddag in Westerbork) zodat er prompt besloten werd de rust met een klein half uurtje te verlengen. Ondanks het verhoudingsgewijs vrij prijzige Jupiler tapbiertje moet gezegd worden dat deze uitstekend smaakte. De eerste smaakte naar meer, de tweede smaakte naar meer en zelfs de derde smaakte naar meer. We hebben nog even een verwoede poging gedaan onze idolen door de laatste 20 minuten heen te helpen maar veel verder dan wat liefkozende woorden voor de grens- en scheidsrechter kwamen we niet. Naar alle waarschijnlijkheid heeft eerstgenoemde zich, net als de auteur van dit artikel vorige week, maandagochtend in het plaatselijke hospitaal gemeld om te testen of alle ziekteverwensingen positief aangekomen zijn.
Al tijdens de eerste helft was reeds door Lijder Laamert besloten dat zijn aanwezige kroost na afloop mee moest naar Café Oale Jan en zoals een echte leider betaamt haakte ook vrijwel niemand af. De Vossebeltjes hebben klaarblijkelijk nog niet helemaal in de gaten dat de zondagmiddag vanaf nu het domein van voetballend Coevorden is geworden. Enkele biljarters (om het zwak uit te drukken) claimden de zondagmiddag en zo konden we teleurgesteld huiswaarts. Ik hoor menigeen nu denken “dat is ook wel eens goed”, ware het niet dat we per ongeluk bij Jack en zijn Russell van Café Eurobiertje belandden. Hier hebben we onszelf op wat Appie-biertjes (Dommelsch) getrakteerd en genoten van het prachtige lenteweer. Omdat we geen compleet elftal op de been konden brengen deze middag was Iwe zo vriendelijk om zijn vriendin en wat maten mee te nemen. Zelfs Henry “Nu Creatief” Bremers moest zijn zondagmiddagse wandeltocht plotseling afbreken om het geheel in goede banen te leiden. Een zondagmiddag op zo’n marktplein zitten is toch bijna zo leuk als in de eigen Skybox. Zelfs onze MZ-Vriend ARIE kwam nog met vrouw en kinderen een kijkje nemen. En oh ja… wist u dat er zelfs camera’s in sigaretten geplaatst zijn?!?
Nadat we het Dommelsch definitief afgetest hadden toch nog maar even richting de gebroeders Vossebelt om samen met onze Germanicus-vrienden, Appie van de Poort en de mannen van TJ Productions (www.tjproductions.nl, a.j.b. Tim) de dag op een waardige wijze af te sluiten. We kunnen er een vrij lang verhaal van maken als het moet maar in het kort komt het hier op neer: was het feest vorige week al niet te evenaren, ditmaal zal het nog een stuk lastiger worden om deze zondagmiddag en –avond te overtreffen.
Aan alle gezuip kwam een einde toen TikTak ons uitnodigde om samen met zijn ouders en familie uit eten te gaan bij de plaatselijke Griek. Helaas weer geen spruitjes, maar dit keer gyros en droge patat. Ook dit was een zeer geslaagd festijn en wij willen de bediening dan ook onze oprechte excuses aanbieden voor de soms wel erg “op het randje” balancerende opmerkingen. Volgende week maar weer eens voetballen, we zullen het bijna vergeten!
P.s. In verband met afwezigheid deze zondagmiddag verzoeken wij Vassen, Partyboy, KlauenRudi, GGT, Pa Hageman, Stiffie, Proat, Maus, Kebm en Fransie zondag 2 euro mee te nemen voor de lapbak. De andere niet genoemde spelers waren of aanwezig of zullen om bij de auteur bekende redenen gespaard worden. Onze eigen Henk S. staat weer quitte en mag met gesloten portemonnee deelnemen aan zowel de eerste- als tweede helft. De derde is voor eigen rekening.
Maandag, 8 oktober 2007
Lieve voetballiefhebbers,
Zeven oktober 2007 was weer eens zo'n dag. Op deze 7e van de 10e moest het sterrenteam van Lammers en Vassen laten zien dat zij niet voor niets de derde plaats op de lijst der lijsten bezetten. Een pittige opgave, maar niet onmogelijk. Sterker nog, het zou wel heel vreemd moeten gaan, zouden zij op deze dag zonder punten huiswaarts keren. De tegenstander van deze zonnige herfstdag was de VV uit Weerdinge, spelend in de altijd vrolijkstemmende clubkleuren geel en zwart. Om tien uur zou er afgetrapt worden, en dus werd er afgesproken om rond kwart voor negen vanuit de Pikolan te vertrekken. Na een relatief rustige Raptim3-streetrace, waarbij de spruitstukken gelukkig heel bleven, werden de bolides om 9.25 uur geparkeerd en kon begonnen worden aan de kantine-sessie. Terwijl de tegenstander al druk bezig was de spiertjes op te warmen, probeerde Maus de bar te openen door er tegen aan te drukken. (Dit lijkt misschien wat vreemd, maar dit stond toch echt duidelijk aangegeven op de nooduitgang: PUSH BAR TO OPEN).
Om 10 uur werd er afgetrapt, met in de basis Tim, Frank, Geert, Hagevader, Stillus, Maus, Jan K, DieEgo, Uitje (spelend op de oude schoenen van Hagevader omdat hij zijn "eigen" schoenen was vergeten en in plaats daarvan vakantiefoto's had meegenomen), Kwintus en PDR. Ricky B, u kent hem waarschijnlijk wel van het grensrechtersduo "Rick en Simon", werd belast met de vlagwerkzaamheden, omdat Henk S. waarschijnlijk nog in dromenland was en Stiffie nam plaats op de bank. De eerste 20 minuten waren we goed aan elkaar gewaagd en aan beide zijden werden kansen gecreëerd. Langzamerhand ging Weerdinge beter voetballen wat 5 minuten voor rust resulteerde de 1 - 0. Jammer, maar op dat moment wel terecht.
Na 45 minuten floot de scheids voor een rustpauze. Tijd om met een donderende speech de jongens klaar te stomen voor de tweede helft. Echter in de kleedkamer aangekomen, bleek het onmogelijk om ook maar enigszins tot de jongens door te dringen, want zij hadden alleen maar oor voor vreemde recepten en de winterprogrammering van de televisiezenders, heel vreemd. Enkele flarden die ik opving waren: "buiten de deur eten", "oude spruitjes met roomsaus", "een beetje vreemd, maar wel lekker" en "creatief met kruk". U begrijpt, de rust vloog voorbij en weldra stonden de basiself weer klaar in de wei voor helft numero 2. Ook deze helft begonnen we sterk, maar de gelijkmaker bleef uit. Onze grens moest zelfs nog een paar keer flink aan de bak om de 2 - 0 te verhinderen. Dit leverde hem, net als in de eerste helft, een keur aan nieuwe ziektes op, die hem van harte werden toegewenst door het gezellige volk uit Weerdinge.
Na een minuut of 20 was het uiteindelijk raak in het goede doel. PDR schoot, ondanks z'n natte voetjes, de verlossende 1 - 1 binnen. De welbekende vleugeltjes werden snel uit de verzorgingskoffer gehaald, en niet veel later was dan ook de 1 - 2 een feit. Het was opnieuw PDR die na een mooie counter de bal in de rechterbenedenhoek schoot. De sfeer werd grimmiger en Weerdinge voerde de druk langzamerhand flink op. De duels werden feller en binnen no-time stond de gele kaarten teller op 0 - 4, waarvan er eigenlijk een stuk of 6 op naam van Stillus hadden moeten staan, omdat hij en de scheids regelmatig heen en weer dingen tegen elkaar zeiden. De geel-zwarten werden ontzien bij het trekken van de gele kaarten en zij maakten tot overmaat van ramp ook nog de 2 - 2, waardoor de frustraties binnen de blauw-witte gelederen groeiden. Rick vlagde nog wel voor buitenspel, maar de scheids negeerde hem in dezen. Zelfs een subtiele herinnering aan de "duidelijk gemaakte afspraken", mocht niet baten. De frustratie kwam tot een climax toen Gruwelijk Grote Geert in een mid-air collision met Hagevader betrokken raakte. Met een gigantische knal bezorgden beide heren het gehele sportpark een hartverzakking. Meerdere mensen waren er van overtuigd dat hier op z'n minst sprake zou zijn van een gevalletje schedelbasisfractuur, maar na enkele minuten roerloos op de grond te hebben gelegen, kwamen beide heren langzamerhand toch weer terug op aarde. Na een korte inspectie bleek dat Geert en zijn ei beter konden gaan douchen. Hagevader zag het nog wel zitten om de partij uit te spelen en aldus geschiedde. De laatste 5 minuten waren er nog dotten van kansen aan beide zijden, maar na 90 minuten was de eindstand 2 - 2. Een punt meenemen uit Weerdinge is niet slecht, en dus konden we relatief tevreden huiswaarts keren.
In de Pikolan aangekomen, werd al snel duidelijk waarom het beter is dat ons eerste niet op zaterdagavond voetbalt, want bij gebrek aan bezoekers werd de kantine om 15.00 uur gesloten. Erg jammer, maar een beetje 3-er laat zich niet zo snel uit het veld slaan, en dus werd café eurobiertje met een bezoek vereerd. Deze vreemde voetbaldag werd afgesloten in Oale Jan, alwaar alle gebeurtenissen nog éénmaal de revue passeerden.
|
